Caleidoscoop
 
Wegdromen...
 
 
'Een bijzondere zomer"
 
wij kwamen niet vaak op het strand
mijn moeder hield niet van de wind
maar ik weet nog dat ik als kind
een diepe geul groef in het natte zand
 
eerst bouwde ik een zandkasteel
met torentjes op elke hoek
mijn zusje kwam dan op bezoek
met zandgebakjes heel erg veel
 
het water van de zee kwam langzaam aan omhoog
en stroomde als een gordel om mijn eigen plekje heen
totdat alles in de zee verdween
wij hielden onze voetjes niet meer droog
 
wanneer ik nu weer op de vloedlijn sta,  zo op de rand
dan stroomt de zee opnieuw in mij
beweeg ik mee met elk getij
en speel ik met mijn tenen in het zand
 
 
 
 
Soms een moment, waarbij je roept: yes
dit past precies bij mijn levensles.
Een innerlijk weten, je kunt er iets mee
een aanreiking vanuit de zilveren zee
 
ga niet denken, pak niet vast
laat het niet voelen als een last
Laat komen, laat gaan
voel het kind in je bestaan
 
Weet je verbonden met de zilveren zee
dein rustig op zijn golven mee
 
 
 
 
EEN EI IN MEI...
 
 
In mei leggen de meeste vogels een vers ei
Maar ik heb als mens juist een heel oud ei te leggen:
en wel om mijn denkkap niet  zoveel meer te laten zeggen
Het is heerlijk om niets te hoeven weten
en niet bang te zijn om iets te vergeten
Alles komt op het juiste moment
en hoeft niet van te voren te worden gekend
Ik sta mezelf toe om gewoon een beetje dom te worden
dan zie ik niet meer zoveel obstakels en horden
Ook wil ik er van af dat mijn lijf is verkrampt
door alle 'moetens' die er in zijn gestampt
 
Met een gerust hart geef ik steeds vaker de touwtjes uit handen
weg van angsten die me laten knarsetanden
Alles wordt geregeld door het grote 'Bestuur"
dat zorgt voor mij van uur tot uur
Als ik maar goed toekijk, dan dringt het tot me door:
ben ik aanwezig, zit ik wel op het juiste spoor?
Jarenlang bleef het bij ideeën en woorden, die wezen in een bepaalde richting
maar onbereikbaar door de sluier die voor mijn gezicht hing
Het leek wel of ik Chinees moest leren
steeds dezelfde les, zoveel keren
Ik weet dat ik het groeiproces niet kan dwingen
het begon zachtjes, maar nu durf ik al harder te gaan zingen:
 
Ik stop met me verantwoordelijk voelen
en voldoen aan hoge eisen en doelen
 
 
 
 
 
terug