Caleidoscoop
 inspirerende gedichten...
 
 
Zijn
 Zijn gaat over wie ik ben
en in hoeverre ik mezelf al ken
Zijn gaat niet over status of CV
nee, dat alles telt niet mee
want   Zijn gaat niet over presteren
maar over ervaringen en durven leren
 
Zijn gaat over 'niet alles te hoeven weten'
en niet over doelen vaak zo hoog gegrepen
niet over mijn ik in 't zonnetje te zetten
maar over simpelweg te gaan ontdekken:
waar loop ik steeds opnieuw tegenaan?
en... zou ik er anders mee om kunnen gaan?
 
Ook al zie ik er tiptop uit of heb ik veel pit
mijn Zijn herbergt wat er diep van binnen zit
want hier huisvest de sfeer van waaruit ik leef
de groei en het bewustzijn waar ik naar streef
in deze trilling die de kleur van mijn bril bepaalt
woont het naakte Zijn dat niet naar opsmuk taalt
 
 
 
 
De fluistering
 
Hallo daar... lief mensenkind,
wat fijn dat jij me nu weer vindt
Als kind heb je samen met mij gespeeld
en heb ik ideeën met jou gedeeld
Maar toen je verder op ging groeien
ging het denken zich ermee bemoeien
 
En zijn vrijheid, fantasie en dromen
steeds meer in de knel gekomen
om plaats te maken voor 'verstandige' taal
en het volgen van nut, gebod en moraal.
 
Je hebt mij daarmee in een hoek gezet
en niet op mijn fluistering gelet
 
Maar..
om samen op pad te gaan, hand in hand
moet 'verstandig zijn' en 'veiligheid' aan de kant
Niet meer onderweg zijn vanuit je overlevingsnatuur
dat maakt het leven onnodig zwaar en zuur
omdat je niet leeft vanuit je innerlijke kracht
maar klein en bang voor wat je mogelijk wacht
 
als je wilt mensenkind, geef mij dan nu een hand
wij gaan samen op ontdekkingsreis naar het beloofde land
 
  
 
.
 
 
 
 
Dwarrelend als een blad in de wind
komend uit alle hoeken
voelend als een kind
dat vrij haar weg gaat zoeken
 
geen normen, geen waarden, eigen wezen als houvast
waarom voelt dit voor volwassenen als last?
waarom toch zekerheden om ons heen
voelt men zich dan zo minder alleen?
een God van buiten om mee te praten
over dingen die ons van binnen raken
 
Kom, maak weer contact met je eigen wezen, je eigen ZIJN
het leven voelt beter, het voelt weer fijn
wees vrij en ontvankelijk, niet meer onzeker en afhankelijk
wees geen enkel blad, maar een boom
vul niet alleen je wortels met zilver
maar ook je kroon
 
 
 
 
 
Hier en daar…
 
Lief mensenkind, daar op die donkere zee,
wij geven je vanuit hier een overpeinzing mee
Want rampen en lijden
zijn van alle tijden
En lieve mens daar op die woelige baren,
dat heb je al veel vaker ervaren.
Wanneer je wat dieper durft te voelen
begrijp je wat wij hiermee bedoelen
 
En kun je mild zijn, oordeel je niet,
respecteer je de ander in zijn angst en verdriet.
Dan werken wij vanuit hier en jij vanuit daar
en in dit samengaan versterken wij elkaar.
Want jij bent het vlammetje en wij zijn het vuur,
jij bent onze lichtdrager in dit donkere uur
 
Weet dat daar waar het licht verschijnt,
de onzekerheid heel even verdwijnt:
een lach, een zwaai, een vriendelijke groet,
een oprechtheid in de dingen die je doet.
Want onze hulp zit niet in grote gebaren,
zal zich niet door wonderen openbaren,
maar reist voort wanneer jij in rust kunt zijn
Immers: de trilling van het licht is oh zo fijn
 
Mensenkind, je moet door deze periode heen,
maar wees gerust, je doet het niet alleen.
Verbind je met de vlam, dan zijn wij erbij,
word ons gewaar, wij wandelen aan je zij.
Want wij zijn niet hier en jij niet daar,
nee, wij gaan samen op pad, wij horen bij elkaar.
In het hier en daar zo innig verweven
reiken wij jou de hand
wil jij ons de jouwe geven?