Caleidoscoop
 
Grijze dag
 
 
Grijze dag
 
ik heb mijn dag niet vandaag
voel me zo raar, verdrietig en vaag
toen ik opstond wist ik het al
vandaag zit ik in een dal

alles is grauw en grijs
ben helemaal van de wijs
kan alleen maar huilen
tranen met tuiten
wil ook niet naar buiten
me alleen maar verschuilen
toen ik opstond wist ik het al
vandaag is een dag met een dal
 
ik voel me zo verdrietig en naar
alles valt me zwaar
ik hang wat rond, ik doe niet veel
heb een brok in mijn keel
het voelt niet goed van binnen
weet niet wat te beginnen
dus laat ik me maar gaan
ik stel me echt niet aan
 
tranen stromen uit mijn ogen
heb geen zin om ze te drogen
ergens is er pijn, is er verdriet
ik weet het niet
wel dat het eruit moet
en dat het huilen me goed doet
het was een donkere dag vandaag
naar, verdrietig en vaag

maar als het huilen gaat bedaren
voel ik me langzaam opklaren…..
 
 
 
 
 
 
Niks ….
 

Een groot grijs regengordijn komt gestaag naar omlaag
en ik hoef niks, helemaal niks.
Ik zie druppels glijden langs de rode besjes van de hulst voor het raam,
niets wordt overgeslagen, ieder plekje met of zonder naam
wordt benat, tja, zo doet die regen dat.
En wat doet de regen met mij?
Eigenlijk maakt die mij alleen maar blij.
 
Het zachte gedruis kalmeert mijn gemoed,
de grote bellen op de plassen doen mij goed.
Want ik hoef niks, helemaal niks.
Ik verveel me niet, oh nee, alles werkt eraan mee dat ik naar binnen keer en leer.
Ik hoef niets te bereiken, hoef niet hemelhoog te reiken.
Alles wat ik nodig heb is hier,
de diepe rust en stilte krijg ik steeds beter in het vizier.
Want ik hoef niks, helemaal niks.
Ik voel een intense uitnodiging om deel te nemen aan het ZIJN
om door te dringen in alles, ook al is het maar heel klein.
Om op te gaan in een regendruppel of nat blad
in de kracht en waardigheid die in alles zit en zat
en ook altijd zal zitten,
als eeuwige bron,
dezelfde als waar ook ik uit voortkomen kon.
Daar is alles zoals het is en ervaar ik geen enkel gemis en ik weet: ik hoef niks, helemaal niks.....
 
 
In een fractie...
 
Wat is hier aan de hand?
Het lijkt wel betoverd land!
Alle gekheid op een rij,
Hier word ik helemaal blij!
 
 
In het alledaagse werd ik zo depri,
maar in deze wereld is het alsof ik ski
langs alle hobbels en keien:
alles kan ik zien van andere zij-en.

Hier durf ik weer een gekke sprong,
of zing ik een liedje dat ik nog nooit zong.

Het was in een fractie,
maar bij dagdromen begon deze actie…
 
 
.
 
Woorden en Het woord
 
Een Woord als een bubbel boven de Zilv’ren Zee
tilt me op en neemt me mee.
Even word ik groter dan ik ooit had bedacht,
door dit Woord van ongekende Kracht…
Een Kracht die mij doet groeien
openbloeien,
en mij leert zien in plaats van kijken
naar mijn potentie en al wat ik kan bereiken…
Een Woord dat mij brengt naar waar ik woon,
en weet heb van mijn wens en mijn droom.
Even ben ik waar ik zo graag wil toeven,
maar dan word ik uitgespuugd:
het is tijd om te proeven…
  
En harde woorden als golven op een zwarte zee,
sleuren me vernietigend mee,
naar daar waar emoties hoog op kunnen laaien
en haat en nijd de scepter zwaaien…
Ik word bedolven
onder deze woordengolven,
als modderstromen voeren ze mij mee,
ver weg van de zilveren zee…
En hoewel ik hiervan weg wil rennen,
weet ik dat ik ook deze plek moet kennen:
zodat woorden soms bruut, soms tederzacht
mij niet langer breken met hun macht…
 
.
En ik leer te luist’ren naar het levende Woord,
te begrijpen waarom Het zo zelden wordt gehoord.
Want proevend van macht en van Kracht,
hebben woorden én het Woord mij inzicht gebracht…
 
 
 
Op een keer
 
Op een keer
zag ik een heel licht meer
een zilvermeer vol bubbels.
Paarlemoeren bubbels
stegen lichtvoetig omhoog
en verdwenen in de hemelboog.
 
Een and’re keer
zag ik boven ‘t zelfde meer
een donk’re lucht vol troubles.
Zwaarmoedige troubles
zonken droefgeestig naar benee
en het meer veranderde in een modderzee…
 
 
Rijtje
 
Zet eens met een krijtje
alles op een rijtje
en zie daar.....
je hebt weer overzicht
en ziet door donkere bomen weer licht
 
Plotsklaps ben je weer te benijden
omdat alle zorgen zomaar van je afglijden
je bent er weer klaar voor en kunt er weer tegen an
nou....
daar word je toch blij en vrolijk van!
 
.