Caleidoscoop
 
Corona-perikelen
 
 
een onzichtbaar gevaar
loert op ons
we worden gewaar
hebben nog geen respons

daar zitten we dan
gevangen onder de dakpan
we leggen voorraden an
schijnveiligheid of noodplan

moet ik me daar nou echt druk om maken
het zal me enkel in mijn mens-zijn raken
ik hoop dat als ik de strijd niet kan winnen
ik vol vertrouwen mijn terugreis ga beginnen

 
 
 
 
Naar de Intratuin...
 
met een Chiwawa in een zwarte tas
(eerlijk zeggen dat het ook een zwarte Chiwawa was)
maar samen toch wel wat zwaar om te dragen
dus plaatsten we het pakketje in de winkelwagen
die moeilijker te bemachtigen was dan gedacht
en waar we "GEDULDIG' op hebben gewacht
omdat er in de chaos van komen en gaan
geen karretje maar een seconde onbemand bleef staan!
 
toen heerlijk genieten van alle voorjaarsplanten
zoveel als kon op 1.5 meter van andere klanten
en kwam er een kind voorbij
reken maar dat het zei:
'Hée, zie je dat hondje daar?'
en de volgende vraag was steevast:'Waar???"
want de papa's en mama's keken braaf in het rond
maar die zagen natuurlijk nergens een hond!
 
het beestje was muisstil, liet niets van zich horen
maar elk kind zag het minihondje met de grote oren
want in kinderen is nog ruimte om te ontdekken:
de kindergeest vindt zijn weg naar prachtige plekken
terwijl volwassenen zeulen met één of andere gedachte
staan kinderen nog open voor 't onverwachte
zij kunnen nog zien in trillingen, in kleur
en hun heldere blik vindt nergens een gesloten deur
 
ook dieren kijken door schijn of een laagje vernis
en voelen meteen of iemand zichzelve wel is
ze stevenen op je af met de staart vrolijk omhoog
of lopen om je heen met een grote boog
ze zien niet of je haar om een knipbeurt vraagt
maar in de trillingen die je bij je draagt
ervaren ze vreugde, angst of misschien verdriet
en proeven ze: 'ben jij oprecht of ben jij dat niet?'
 
kinderen kijken anders en zien veel meer
je weet het, maar toch verrast het je steeds weer
zo had ik eens twee honden, eentje klein, de ander groot
en toen ging opeens de kleine dood
liep ik van de een op de andere dag
met één hond en geen enkele volwassene die dat zag
maar de kinderen die vroegen:
'Is het kleintje er niet meer?'
 
heerlijk toch die open blik
dat is genieten keer op keer
 
 
 Coupe corona
 
 och, het lijkt onbeduidend, het is maar mijn haar
maar mijn haar zit gewoon raar
het piekt, het springt en het spruit
het gaat alle kanten uit
 
modelleren heeft geen zin
de sprieten gaan er dwars tegenin
een masker, een spray of één of andere klodder
ik blijf gewoon een ouwe Flodder
 
ik heb hulpstukken genoeg
maar voor een speld of een elastiekje is het nog te vroeg
het valt niet te schikken
als het lang genoeg is kan ik er een staart in strikken
 
edoch, ik ben niet de enige met een onwillige haardos
menigeen loopt nu rond met een woekerend oerbos
waarin kleuren en vormen zich vermengen
wat weer veel nieuwe creativiteit met zich mee zal brengen
 
 
 
 
 
Heerlijke dag
 Ik zit heerlijk buiten in de zon,
of loop met de hond een blokje om.
Er is niets dat moet en alles mag.
Het is vandaag een heerlijke dag.
 
Ik loop lekker in mijn oude broek,
mijn haar dat piekt naar alle kanten.
Soms duik ik stiekem in een boek.
Ik ben gewoon aan het lanterfanten!
 
Dit ga ik beslist veel vaker doen
en laat me niet meer kooien.
Want zonder stress , met minder geld
zal ik het ook wel rooien.
   
 
‘k hoef geen exotisch vakantieverblijf
of dure kleding aan mijn lijf.
Laat mij m’n eigen gang maar gaan,
dan kom ik beter in mijn kracht te staan.
 
O heerlijk toch die vrije tijd,
ik voel me zo enorm bevrijd.
Het brengt me rust en heel veel lol,
zo met het zonnetje op mijn bol!
 
 
 
 
 
 
 
terug