Caleidoscoop
Al wat IS
 
 
 
Oerknal
 
de oerknal
ontstaan van het heelal
waar was ik
was ik erbij
werd ik de ruimte ingesmeten
was ik erbij
ben ik dat vergeten
als onderdeel van Het Al
was ik er ook
in het heelal
 
ik was de oerknal
klinkt wat mal
maar ergens was ik er al
 
was het hier ergens ver vandaan
is alles overal en tegelijk gegaan
ik wil op reis naar de sterren gaan
dichtbij en ver hier vandaan
zo door de ruimte zweven
en dan van alles beleven
 
ik ben een ondeelbaar deeltje van het geheel
maar van het geheel snap ik niet veel
het is zo groots, zo onmetelijk groot en wijs
dus wordt het nog een hele lange reis
maar och, ik heb de tijd
want alles blijft voor eeuwig en altijd
dus zal alles door doen en ervaren
zich stap voor stap aan mij openbaren
ja, zo simpel stel ik het me voor
mijn ontwikkeling gaat altijd door

voor mij voelt het als één groot avontuur
met mezelf aan het stuur
zo stap ik in mijn raket
die ik net heb aan gezet
geluidloos en als een sprankelende kleine ster
vlieg ik heel hoog en heel ver
door de ruimte, langs sterren en planeten
prachtige kleuren en vliegende kometen
ach, zo loop ik wat te dromen en te fantaseren
zo veel mogelijkheden om te ontdekken en te leren
zoveel kleur, zoveel vorm
zoveel kracht, zoveel in getal
zó groot het heelal
 
ik kan nooit verdwijnen uit het heelal
dat vind ik best mal
dat ik deel ben van Het Al
ergens zit het dus in mij
ik kan er alleen niet bij
ach, ik laat het hierbij
ik ga op reis
en wordt gaandeweg wel wereldwijs
 
heb mijn raket
een tandje hoger gezet
geruisloos zweef ik langs sterren en planeten
langs zwarte gaten en vliegende kometen
en kleuren die mijn fantasie te boven gaan
ergens, diep van binnen raakt het me aan
 
ik ben een ondeelbaar deel van het geheel
ik ervaar de onmetelijke ruimte in mezelf
en hoef niet op zoek te gaan
het dient zich vanzelf wel aan
 
ik heb mijn raket
 aan de grond gezet
op mijn eigen planeet
die Aarde heet
 
 
 
 
de aarde warmt op
ijs wordt water en verdampt tot regendrop
groen wordt geel en geel wordt bruin
een verschroeide tuin
 
de planeet laat zich aan mij niets gelegen
ik kan dan ook maar beter mee bewegen
het is een drang
alles heeft z’n gang

reagerend op universele wetten
die geen mens kan beletten
zorgen maken heeft geen zin
het is de wet van de eeuwige beweging
 
er gaat niets verloren
iets verdwijnt niet maar wordt opnieuw geboren